Gastenboek

Op 26 juni heb ik tot mijn grote verdriet mijn grote vriend Gizmo (maincoon) in moeten laten slapen.
De beslissing was hartverscheurend maar door ziekte ging het echt niet meer.
Na een telefoontje naar Anubis kon ik Gizmo dezelfde dag nog brengen.
Ik was onder de indruk van de vriendelijkheid, begrip en het geduld van Heiko om te luisteren naar mijn verhaal.
De volgende dag kon ik nog een keer afscheid nemen van Gizmo.
Hij lag in een mooi rieten mandje, er brandde waxinelichtjes.
Mijn grote vriend is nu weer thuis in een prachtige urn, een afdruk van zijn pootje in een lijst en een tranenflesje.
Desiree en Heiko ik wil jullie heel erg bedanken voor de respectvolle manier en goede zorg die jullie Gizmo hebben gegeven.
Willem Koot