Het blijft altijd een heel verdrietig en zwaar iets wanneer je je lieve maatje weg moet brengen. Marley was onze Golden Retriever die net niet zijn verjaardag volgende maand mocht vieren. Hij zou 12 jaar zijn geworden.
Helaas op de ene na de andere dag moesten wij hem laten inslapen.
Wij zijn zo blij ondanks het grote verdriet dat we bij Anubis zijn gekomen.
Zo respectvol aan de telefoon en begripvol. En snapt dat je bijna niet kan praten van verdriet. Twee weken later mochten we Marley ophalen. Allebei zo respectvol en lief met een luisterend oor. Alles stond al klaar voor ons. Zo mooi en lief gedaan. Met een lijstje met de poot afdruk van Marley erin.
En een plukje haar.......het zijn de dingen waar je zelf nooit aan zal denken.
Maar we zijn zo dankbaar voor deze kleine dingen. En hebben een mooie plek gekregen. Dank jullie allebei voor dit lieve gebaar. Heel hartelijk bedankt voor alles.
Those we love,
Don't ever go away,
They walk beside us
Everyday,
Unseen and silent but always near,
Still missed,
And forever Dear.
13 april 2025 om 16:52
Even geduld...



