Gastenboek

Op 10 oktober 2024 overleed ons teckeltje Sjakie op 14 jarige leeftijd.
Zijn hartje stopte 's nachts om 24.00.
Hij had wel zijn hele leventje een hartruis maar met medicatie deed hij het goed. Een vrolijk, aanhankelijk hondje met een eigen willetje. Altijd bij de baas in de buurt, waar de baas was, was Sjaak ook.
Zijn grote "broer" IJoepie overleed in 2020.
Sjakie werd nog aanhankelijker had wat verlatingsangst maar de baas was er altijd.
Eind augustus na de vakantie in Friesland was hij oververmoeid. Hij sliep veel en heel vast en je zag dat hij het moeilijk had. De dierenarts maakte een echo maar alles was oke. Zijn hartpilletjes opgehoogd en op mijn verzoek wat pijnstillers. Hij knapte op. Werd weer een beetje de oude. Tot die avond, hij ging hoesten, had het benauwd. At niet, dronk veel. Laatste rondje met zijn drietjes redde hij tot de hoek.
We gingen slapen, hij liep zelf rustig naar de bench naast ons bed. Opeens hoogde ik een hoge blaf, dus we vlogen eruit, deksel van de bench en daar lag hij. Benauwd. Ik aaide hem, praatte tegen hem, hield hem vast en hij zakte langzaam weg. Ik heb de dierenambulance gebeld, ze keken hem na, namen hem mee. Wat een lieve mensen.
Volgende dag Anubis gebeld ze hebben alles geregeld. We werden liefdevol opgevangen. Net zoals bij IJoepie. Ze zijn nu samen weer bij ons thuis. In twee prachtige urnen.
Onze dankbaarheid is oneindig voor Desiree en Heiko. Wat een ontzettende lieve bezorgde mensen. Hun maakte het afscheid van onze beide hondenkinderen onvoorstelbaar ontroerend. Dank jullie wel. We gaan er nu aan werken om het verlies een plek te geven.