Vanmiddag heb ik Kaatje begraven, maar ik heb er ondanks het verdriet toch een heel fijn gevoel aan overgehouden. Heiko en Desiree zijn zulke lieve mensen met gevoel, hun hart op de goede plaats. Ik heb mijn poes Kaatje zelf naar het grafje gedragen, haar met hulp toegedekt in de doek, haar zelf in het graf gelegd en meegeholpen het graf weer te dichten. Een heel fijn aandenken is het tranenflesje met de haartjes van Kaatje, mijn kleine humpiedumpie. Ze ligt daar vredig bij haar lotgenootjes.
Wat mooie viooltjes op het grafje en wat lantaarntjes. Kortom een lief plekje om regelmatig even naar terug te komen.
uit
17 augustus 2018 om 17:51
